En drie maal kraai die haan

 


“Kookerokooo!! ” weergalm dit van die dak af.

Roland skrik helder wakker, “Agg neee!”

Die ewige Stukka het hom al weer voor gespring. Wat gaan al die ander en veral die mooie Fiona van dit dink? Die haan wat eerste kraai bly maar die ou wat sy gewig rond gooi en Stukka is nou net te erg.

Die ander kyk op en Fiona skrop al heerlik met haar drie kuikens om haar, al is dit nog amper pikdonker. Ou Marra skud sy horings, “Mêêê!”

Al wat nog vas aan die slaap is, is ou Bontrok. Sy is mos iedergeval te lui en enigiets te doen. Oom Madefu sal seker nou-nou kom met die dag se voer. Wollie blêr, “Waar bly die oom? Ek is nou bleddie honger!”

“Ek weet nie my vrou," antwoord Marra.

Stukka kom snawel orent en windlawaai by die staldeur in geloop. Hy krap paar keer op die grond en gee vir Roland ʼn lelike kyk, “Ja ou Roland, jy is weer vas aan die slaap jong!”

Hy kekkel verder, “Hoe lyk dit Fiona, kom ek en jy gaan skrop bietjie in die veld. Die kuikens kan by Roland bly.”

“Reg so, kom julle outjies,” roep sy die kuikens, “bly nou soet by oom Roland.”

Roland kyk mismoedig na die stout kuikens, na die skape en die simpel ou Bontrok. Ai toggie ... weer nog ʼn lang dag hier op die plaas net buite die dorp

 

Die dag gaan verby maar iets is anders want Oom Madefu en Boela was net gou hier en toe dadelik weer weg. Hy praat iets van, “hulle tel ons.”

Die son sak, almal is in die stal. Roland neem hom voor om Stukka die keer te wen en heel eerste môreoggend met die eerste lig te kraai. “Vannag gaan ek wakker bly en met die heel eerste lig op die dak spring en kraai!”

Die skape, Bontrok, Stukka en almal se ogies gaan toe en hulle slaap ... Roland stap sag tot by die deur. “Ek gaan sommer nou op die dak vlieg en dan sal ek Stukka ʼn ding of twee wys met die eerste lig!”

Net toe hy by die deur kom, hoor hy mense praat. Hy dink bang, “Wat nou, is oom Madefu en Boela dan terug?”

In die deur staan ʼn seun en ʼn vet meisie. Sy huil, “Eina!”

Die seun lyk so bang. Hy kyk af na Roland, “waar gaan ek kos kry?”

Roland draf tot by Fiona se nes kyk af in dit en kyk om na die seun. Hy kloek saggies …

“Eiers! Ons het kos om te eet! Dit is ʼn wonderwerk!" en hy hou die meisie styf vas. Sy huil bitterlik …

.

Roland hardloop by die deur uit en vlieg tot op die dak. Dit is nog vroeg en hy maak reg vir ʼn laang nag. Geen manier hoe Stukka weer die eerste keer gaan kraai nie!

Skielik gebeur dit, reg bo hom word alles helder verlig as ʼn reuse ster skyn! Hy hoor iets, maar verbeel hom seker alweer, want dit klink amper soos ʼn mens babatjie wat huil ... ?

Hy skud sy vere reg, sy snawel wys boontoe na die pragtige ster, hy kloek paar keer en toe gebeur dit, vir drie maal doen hy dit, die lieflikste, die heel wonderlikste ooit …

 

“Kookerokooo ... Kookerokooo ... Kookerokooo!! "

Opmerkings

Plaas 'n opmerking

Gewilde plasings van hierdie blog

Eendjies stap in ʼn ry

Prent
  Die voëltjies vlieg laag vandag … “Snaaks? Hoekom? Wat weet hulle wat ek nie van hier onder kan sien nie?” dink Gamtosie terwyl sy heen en weer heerlik oor die water dryf. “Narus!" roep sy vir haar ou vriendjie. Narus vlieg laer en met ʼn gefladder soos net mossies kan doen en kom land hy op die ou stok wat in die water dryf. ”Hallo Gamtosie! Hoe gaan dit met jou?” “Nee lekker man, ek hoef tog nie heen en weer te vlieg en kos soek soos julle dom outjies nie!” “Ag man hou jou bekkie! As ek sulke webbe tussen my tone gehad het sou ek my dood geskaam het!” “Ag issie man, jy is net jaloers! Het jy al vir oom Sygnus Swaan gesien? Hy is tog die mooiste dier op aarde en kyk hoe lyk sy voete!” “Gamtosie, julle eendjies dink mos julle is beter as ons,” en hy klap sy vlerkies en styg op, maak ʼn wilde draai en reg oor Gamtosie toe doen hy dit … maatjies moenie vir mamma vertel nie want dis vreeslik wat hy doen, hy het ge-tjorts! “Sies man!” Gamtosie duik diep in die water ...
Lees meer

Ons Kindervriend

Prent
  “Haaaa tsjieshoe !!” hoes Rudolf nou vir die soveelste keer. “Toe nou Rudolf man,” sê Blitsie, “ons moet slaap en jy bly hoes, weet jy hoe vêr moet ons môre vlieg en as ons nie nou slaap nie gaan dit sleg wees.” “Ek kan nie help nie ouens, ek dink ek het griep,” sê Rudolf en hy kyk in die plas water voor hom, “kyk, my neus is bloedrooi van die koors!” “Ou Rudolf die rooineus takbok!” roep ou Komeet en skud die reuse horings op sy kop heen en weer, “nou het ek alles gehoor!” “Wat se lawaai is dit?” die deur gaan oop en Oom Santa stap in, sit lang wit baard nog deurmekaar geslaap, “julle ouens moet rus, ons het ʼn lang pad voor.” “Oom, oom kyk net Rudolf se neus!” gil Blitzie, “Die gloei van die koors, kyk jy kan dit van ver af sien in die nag!” “Rudolf, kom hier dat ek kyk,” sê die oom, “jong, jy is dan vuurwarm van die koors en ek dink nie jy sal kan saam gaan nie.” “Maar oom ... ek het al die jare nog voor getrek, oom asseblief ... !!" “Rudolf, jy is nie meer jo...
Lees meer

Die vark in die verhaal

Prent
  Hallo maatjies! Elke jaar die tyd roep die Feëkoningin mos al die nuwe feetjies bymekaar. Almal buig diep en gaan sit en sy maak haar keel skoon, “Welkom hier vandag in die paleis liewe feetjiemaatjies. Soos julle weet, leer ons vanjaar om rêrige feetjies te wees sodat ons alles om ons mooi kan maak.” Sy kyk op en af en sê toe, “Vir nou gaan ons by die diere leer en elkene sal vir haar ʼn dier gaan uitsoek met wie jy dinge gaan leer. Hoe om boom te klim, hoe om weg te kruip en waar om lekker kossies te gaan soek. Toe weg is julle!” Sannie se koppie dwaal mos en sy hoor weer net die helfte. Die ander feetjies vlieg op om die oulikste diertjies eerste op te eis. Normatjie natuurlik die koala. Terwyl kort op haar hakke Ingridjie, wat met haar armpies om die steenbokkie staan. Die eekhoringkies, koedoetjies en baba leeutjies almal opge-eis en toe Sannie wakker skrik, wat bly oor? Net Borra ... ai toggie net nie dit nie, die lelikste diertjie in die hele woud ... Sannie is no...
Lees meer