Katonkie leer vlieg

 



“Ag kom nou Kantokie man, jy is so mooi groot en jy vlieg nou nog nie,” sê mamma, terwyl sy haar lang swart vlerke wyd uitsprei.

“Ja! Ek dink ook so, ʼn witkruisarend wat so oud soos jy is moet lankal kan vlieg en help kos soek. Toe ek so oud soos jy was het ons al tot by Aasvoëlkop en terug gevlieg. Ag nee man ...”

“Maar pappa en mamma, kyk net hoe hoog is ons nes teen die krans, sê nou ek val teen daardie vreeslike klippe?”

“Hoe ook al, wees soet, ons moet gaan kos soek. Sit jou vlerke op jou kop as jy ou Griffa die kransaasvoël sien, onthou hy vang baba arendjies ...”

 

Katonkie is moedeloos en dink, “Ek is ook niks werd nie ...”

Net toe gebeur dit! ʼn Donker skaduwee val op hom en hy skrik, “Dis seker Griffa!”

Hy kruip diep in die nes in en hou sy koppie met sy vlerkies toe.

“Hallooo, halloo!” hoor hy ʼn stem kwaak. Hy loer versigtig uit en wie is dit? ʼn Pragtige spierwit swaan!

Die swaan kom sit op die rand van die nes en Katonkie sit penorent, “Sjoe, maar jy is darem pragtig, kyk net jou lang snawel en die velle tussen jou tone!”

“Aangename kennis, my naam is Signus. Hoekom sit jy so alleen in jou nes?"

“Oom Signus, my mamma en pappa het gaan kossies soek, maar ek is te bang om te vlieg nou spot almal mos met my. Dis sleg oom!”

“Katonkie, luister nou mooi hier. Toe ek ʼn baba was het elke liewe dier kom lag. Hulle het my Ou Lelike Eendjie genoem, maar my oupa het elke dag gekom. Oupa het dat ek my vlerkies oefen, hy het my gehelp swem en elke dag kom kyk. Ek het so hard gewerk en vandag is ek die koning van Swaneland!”

“Sal oom my help, asseblief oom?”

“Katonkie jy kan ook en dis hoekom swane daar is, om ander ouens te help om hul heel beste word. Kom klim nou op my rug en as ek sê ´spring!’ dan spring jy en probeer vlieg. Ek sal heeltyd onder jou wees om jou te vang as jy sou sukkel. Kom klim!”

Hulle styg op en op en Kantonkie sien die pragtige vallei onder hulle.

“Reg! Katonkie, spring!”

 

Later kom mamma en pappa terug gevlieg met die aandkossies. “Waar is Katonkie? Waar is hy? Griffa het hom gevang! Aggg Neeee!”

Pappa hou haar styf vas en sy huil vreeslik want haar seuntjie is dood.

Hy vou sy vlerke om haar ... toe ... daar is ʼn skaduwee, hulle kyk op ... hoog bo hulle sweef ....

 

Die nuwe Kroonprins van die Arendeland ...

Opmerkings

Plaas 'n opmerking

Gewilde plasings van hierdie blog

Eendjies stap in ʼn ry

Prent
  Die voëltjies vlieg laag vandag … “Snaaks? Hoekom? Wat weet hulle wat ek nie van hier onder kan sien nie?” dink Gamtosie terwyl sy heen en weer heerlik oor die water dryf. “Narus!" roep sy vir haar ou vriendjie. Narus vlieg laer en met ʼn gefladder soos net mossies kan doen en kom land hy op die ou stok wat in die water dryf. ”Hallo Gamtosie! Hoe gaan dit met jou?” “Nee lekker man, ek hoef tog nie heen en weer te vlieg en kos soek soos julle dom outjies nie!” “Ag man hou jou bekkie! As ek sulke webbe tussen my tone gehad het sou ek my dood geskaam het!” “Ag issie man, jy is net jaloers! Het jy al vir oom Sygnus Swaan gesien? Hy is tog die mooiste dier op aarde en kyk hoe lyk sy voete!” “Gamtosie, julle eendjies dink mos julle is beter as ons,” en hy klap sy vlerkies en styg op, maak ʼn wilde draai en reg oor Gamtosie toe doen hy dit … maatjies moenie vir mamma vertel nie want dis vreeslik wat hy doen, hy het ge-tjorts! “Sies man!” Gamtosie duik diep in die water ...
Lees meer

Ons Kindervriend

Prent
  “Haaaa tsjieshoe !!” hoes Rudolf nou vir die soveelste keer. “Toe nou Rudolf man,” sê Blitsie, “ons moet slaap en jy bly hoes, weet jy hoe vêr moet ons môre vlieg en as ons nie nou slaap nie gaan dit sleg wees.” “Ek kan nie help nie ouens, ek dink ek het griep,” sê Rudolf en hy kyk in die plas water voor hom, “kyk, my neus is bloedrooi van die koors!” “Ou Rudolf die rooineus takbok!” roep ou Komeet en skud die reuse horings op sy kop heen en weer, “nou het ek alles gehoor!” “Wat se lawaai is dit?” die deur gaan oop en Oom Santa stap in, sit lang wit baard nog deurmekaar geslaap, “julle ouens moet rus, ons het ʼn lang pad voor.” “Oom, oom kyk net Rudolf se neus!” gil Blitzie, “Die gloei van die koors, kyk jy kan dit van ver af sien in die nag!” “Rudolf, kom hier dat ek kyk,” sê die oom, “jong, jy is dan vuurwarm van die koors en ek dink nie jy sal kan saam gaan nie.” “Maar oom ... ek het al die jare nog voor getrek, oom asseblief ... !!" “Rudolf, jy is nie meer jo...
Lees meer

Die vark in die verhaal

Prent
  Hallo maatjies! Elke jaar die tyd roep die Feëkoningin mos al die nuwe feetjies bymekaar. Almal buig diep en gaan sit en sy maak haar keel skoon, “Welkom hier vandag in die paleis liewe feetjiemaatjies. Soos julle weet, leer ons vanjaar om rêrige feetjies te wees sodat ons alles om ons mooi kan maak.” Sy kyk op en af en sê toe, “Vir nou gaan ons by die diere leer en elkene sal vir haar ʼn dier gaan uitsoek met wie jy dinge gaan leer. Hoe om boom te klim, hoe om weg te kruip en waar om lekker kossies te gaan soek. Toe weg is julle!” Sannie se koppie dwaal mos en sy hoor weer net die helfte. Die ander feetjies vlieg op om die oulikste diertjies eerste op te eis. Normatjie natuurlik die koala. Terwyl kort op haar hakke Ingridjie, wat met haar armpies om die steenbokkie staan. Die eekhoringkies, koedoetjies en baba leeutjies almal opge-eis en toe Sannie wakker skrik, wat bly oor? Net Borra ... ai toggie net nie dit nie, die lelikste diertjie in die hele woud ... Sannie is no...
Lees meer